Zamiast budować oddzielnie strop i oddzielnie dach, można obie te części połączyć w jedną całość. Taką zespoloną część budynku nazywamy stropodachem. Czynnikiem decydującym przy wyborze tego rodzaju konstruk­cji są względy oszczędnościowe. Uzyskane oszczędności są dość znaczne, gdyż mogą wynosić nawet kilkanaście tysięcy złotych. Większe jeszcze są oszczędności materiałowe (przede wszystkim mniejsze zużycie drewna). Ujemną stroną zastosowania stropodachu jest brak poddasza użytkowego. Stropodachy są zalecane w budownictwie indywidualnym, oczy­wiście, jeżeli są prawidłowo zaprojektowane oraz starannie i do­kładnie wykonane. Stropodachy mogą być dwojakiego rodzaju: stropodachy nie-wentylowane i stropodachy wentylowane. Sposób wykonania stropodachu niewentylowanego jest nastę­pujący. Po wyrównaniu zaprawą wierzchu stropu nad ostatnią kondygnacją wykonujemy tzw. paroizolację. Ma ona zapobiegać przedostawaniu się pary z pomieszczeń do warstwy ocieplającej w stropodachu. Bardzo ważne jest niedopuszczenie do zawilgoce­nia stropodachu przenikającą parą, ponieważ — jak wiadomo — za­wilgocona warstwa ocieplająca przestanie spełniać swoje zadanie. Izolację parochronną wykonuje się przez nałożenie warstwy v asfaltowej na lepiku asfaltowym na całej powierzchni stropu. Należy zwrócić uwagę, aby w miejscach łączenia papy był wyko­nany zakład 10 cm starannnie podklejony lepikiem. Równie sta­rannie trzeba pokryć strop wokół kominów i murów ogniowych. Po wykonaniu izolacji przystępujemy do ułożenia warstwy ocieplającej, w której wyrabia się potrzebny spadek. Od robót tych najbardziej odpowiednie będą materiały bardzo lekkie i niena­siąkliwe, jak np.: gruz gazobetonowy, pianobetonowy, wełna żuż­lowa, szkło piankowe, lekkie żużle itp. Nie zaleca się stosowania materiałów pochodzenia organicznego, jak płyty wiórkowo-cementowe, płyty trzcinowe, trocinobeton itp., gdyż pomimo nawet najlepszej izolacji istnieje niebezpieczeństwo ich zawilgocenia, co spowoduje z kolei szybkie ich zniszczenie (zgnicie). Wszelkie zawilgocenia spowodowane opadami lub przenikającą parą są dla tego rodzaju stropodachu szkodliwe. Z tych względów budowę stropodachu należy przełożyć na porę bezdeszczową i użyć materiałów zupełnie suchych. Nie wskazane jest wykonywanie na wierzchu stropodachu gładzi cementowej na mokro, ze względu na to, że jeżeli warstwa ocieplająca nasiąknie silnie wodą, to po położeniu pokrycia nie będzie już mogła wyschnąć. Wierzch stropodachu pokrywamy dwukrotnie papą na lepiku bardzo starannie, tak aby stanowił pewne zabezpieczenie przed opadami atmosferycznymi. Ten rodzaj stropodachu, choć tani i prosty, wymaga dokładnego wykonania i użycia materiałów o wysokiej jakości. Niestety nie zawsze też jest niezawodny. Bardziej bezpieczny i wypróbowany jest stropodach wentylo­wany. Sposób wykonania tego stropodachu jest następujący. Bez­pośrednio na stropie układa się warstwę ocieplającą. Materiałem użytym do tego może być gruz gazobetonowy lub pianobetonowy, wełna żużlowa, wata szklana, pianizol, lub materiały pochodzenia roślinnego, jak płyty wiórkowo-cementowe, płyty trzcinowe, tro-C1ny i in. Wierzch warstwy ocieplającej można osłonić papierem smołowym lub cienką warstwą zaprawy. Nad warstwą ocieplającą tworzymy przestrzeń wentylacyjną, połączoną bezpośrednio lub za pomocą kanałów zbiorczych z atmosferą w tym celu, aby zapew­niona była cyrkulacja i wymiana powietrza. Przenikająca z pomieszczeń para nie zagraża wtedy zawilgoce­niem warstwy ocieplającej, ponieważ może się swobodnie wydos­tać na zewnątrz poprzez kanały powietrzne. Przy budowie tego rodzaju stropodachu nie zachodzi również konieczność użycia zupełnie suchych materiałów, ponieważ mając zapewniony przewiew, mogą one wyschnąć później. Nad przestrzenią wentylacyjną wykonujemy konstrukcje pod pokrycie oraz samo pokrycie z dwóch warstw papy na lepiku. Strop wentylowany w porównaniu do stropu niewentylowanego jest pewniejszy w użytkowaniu, lepiej ochroni od zimna i zawilgo­cenia, a nawet jest łatwiejszy w budowie. Szczególnie zalecany jest w budownictwie mieszkaniowym. Istnieje kilka różnych sposobów rozwiązania stropodachów. Każdy projekt typowy zawiera szczegółowe opracowania i rysunki. Nie należy wprowadzać żadnych zmian we własnym zakresie, po­nieważ można w ten sposób obniżyć wartości użytkowe budynku.