Za zapewnienie bezpieczeństwa i higieny pracy na budowie odpowiedzialny jest kierownik budowy. Katastrofą budowlaną jest niezamierzone, gwałtowne zniszczenie obiektu budowlanego lub jego części, a także konstrukcyjnych elementów rusztowań, ścianek szczelnych i obudowy wykopów. • W razie katastrofy budowlanej w budowanym (rozbieranym) obiekcie bu­dowlanym kierownik budowy (robót) jest obowiązany: zorganizować doraźną pomoc poszkodowanym, zabezpieczyć miejsce katastrofy przed zmianą stanu, jaki powstał w związku z katastrofą (nie dotyczy to przypadków, gdy wprowadzenie zmiany jest konieczne dla ratowania życia ludzkiego), niezwłocznie zawiadomić o katastrofie: organ sprawujący nadzór urbanistyczno-budowlany nad budową, właściwego prokuratora lub Milicję Obywatelską, w razie pożaru — miejscową komendę straży pożarnej, inwestora. Obowiązki, które wymieniono w odniesieniu do obiektów budowlanych, a których wykonanie nie wymaga ustanowienia kierownika budowy, obcią­żają inwestora, a w odniesieniu do obiektów istniejących — właściciela lub zarządcę. krótkim czasie przyzwyczaja się do naciskania wargami płytki, wskutek czego woda napływa do poidła w ilości około 9 l/min. poza rurami i kształtkami dla montażu sieci kanalizacyjnej istnieje sze­reg urządzeń bez których działanie lub użytkowanie instalacji byłoby nie­możliwe. Należą do nich między innymi: Syfony, tj. zamknięcia wodne zabezpieczające przed przedostawaniem się gazów kanałowych do pomieszczenia, montowane przed każdym apara­tem sanitarnym, który w swej konstrukcji nie ma już wbudowanego syfonu (miski klozetowe, wpusty podłogowe, niektóre zlewozmywaki). Syfony mają zwykle kształt litery 17 lub S, wysokość ich zamknięcia wodnego powinna wynosić co najmniej 75 mm; przedstawiono szereg najczęściej stosowanych typów syfonów.Średnice rur syfonowych powinny wynosić:40 mm przy umywalkach, małych zlewach, pisuarach, 50 mm przy zlewach, zlewozmywakach, wannach, wpustach podłogowych, 100 m przy miskach klozetowych i przy wpustach piwnicznych, 125 do 150 mm przy wpustach podwórzowych. Czyszczaki lub rewizje zakłada się na przewodach odpływowych w miejscach dostęp­nych umożliwiających oczyszczenie przewodu oraz na każdym pionie tuż przed połączeniem go z poziomą rurą odpływową i na poziomie przed wyjściem trasy kanalizacyjnej z budynku, a tak­że na przyłączu kanalizacyjnym jak najbliżej li­nii rozgraniczającej nieruchomości.WENTYLACJA POMIESZCZEŃ MIESZKALNYCH I KUCHENNYCH użytkowaniu pomieszczeń powstają różnorodne zanieczyszczenia wy­dzielane przez ludzi, bądź też wydzielające się przy wykonywaniu różnych czynności, prac lub procesów technologicznych. Zadaniem wentylacji (wietrzenia) pomieszczeń jest wymiana powietrza zanieczyszczonego lub zużytego na powietrze świeże w ten sposób, aby za­pewnione było utrzymywanie temperatury i wilgotności powietrza we­wnętrznego na poziomie wymaganym lub dogodnym dla użytkownika po­mieszczenia. Niezbędną ilość powietrza V dla umożliwienia utrzymania jego odpo­wiedniego składu fizyczno-chemicznego, można określać z równania [1], gdy znany jest rodzaj i charakter powstających zanieczyszczeń Praktyczne wykorzystanie wzoru można przedstawić w sposób nastę­pujący. Człowiek przy zwykłych zajęciach domowych wydziela w ciągu go­dziny K = 25 1 dwutlenku węgla C02. Aczkolwiek C02 nie jest trujący, to jednak uznaje się go jako miernik zużycia powietrza w pomieszczeniu za­mieszkanym. Granica dopuszczalnej zawartości C02 w powietrzu wynosi Kdop * 34-5 l/m8. Jeżeli uwzględnić, że czyste powietrze wiejskie zawiera COa w ilości K0 0,3 l/m8, można ze wzoru wyznaczyć ilość powietrza, która powinna być stale dostarczana przez działającą wentylację, aby użyt­kowanie pomieszczenia było dla człowieka możliwe i dogodne Powyższą ilość uznaje się za ilość absolutnie minimalną ze zdrowotnego punktu widzenia; przy uwzględnieniu, że pod względem fizycznym i tech­nicznym wykorzystanie powietrza wentylacyjnego wynosi tylko ok. 50%, należy przewidywać dla jednej osoby dostarczanie około 124-15 ms powie­trza na godzinę. W przypadku ludzi palących tytoń ilość tę zaleca się po­dwoić do ok. 254-30 m8/h na osobę. Podobne rozumowanie należy przeprowadzić w celu dowiedzenia się, ile powietrza należy przewidywać dla kuchni w okresie przygotowywania po-1 siłków gotowanych. Jeżeli na przykład w okresie sporządzania obiadu dla czterech osób wydziela się w kuchni ok. K — 700 G wilgoci na godzinę, a ilość wilgoci wewnątrz mieszkania nie powinna przekraczać K