Przystępujący do wykonania robót budowlanych wymagających pozwolenia na budowę jest obowiązany: powierzyć kierownictwo budowy lub określonych robót osobie mającej przygotowanie zawodowe do prowadzenia danego rodzaju robót, prowadzić dziennik budowy, będący urzędowym dokumentem dotyczą­cym przebiegu i okoliczności zachodzących w toku ich wykonywania (dziennik ten wydaje właściwy organ za zwrotem kosztów). Przepis powyższy nie dotyczy budowy parterowych budynków o po­wierzchni do 30 m2, instalacji, ogrodzeń itp. Naczelnik gminy może zwolnić z obowiązku powołania kierownika budo­wy albo prowadzenia dziennika budowy. Za prawidłowe prowadzenie dziennika budowy jest odpowiedzialna oso­ba kierująca robotami budowlanymi. Osoby mające przygotowanie zawodowe do pełnienia samodzielnej funk­cji projektanta w budownictwie lub funkcji kierownika budowy mogą do­konywać wyznaczania obiektów budowlanych dla osób fizycznych w tere­nie, jeżeli na danym terenie są wyznaczone linie rozgraniczające lub linie zabudowy, oraz w budownictwie, dla którego plan realizacyjny opracowano na szkicu sytuacyjnym. Właściwy terenowy organ administracji państwowej może wstrzymać ro­boty budowlane, gdy są one wykonywane: bez wymaganego pozwolenia, w sposób mogący spowodować niebezpieczeństwo dla ludzi lub mienia, zagrożenie środowiska, w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w przepisach bądź w pozwoleniu na budowę.Stosowane niekiedy wywietrzniki obrotowe, popularnie zwane strażakami, nie są praktyczne, gdyż oś obrotu ulega szybkiej korozji, co powoduje unie­ruchomienie urządzenia i pogorszenie warunków pracy kanału z powodu dodatkowych oporów na wylocie powietrza. W budynkach zagrodowych trudno uniknąć jest przygotowywania karmy dla zwierząt na trzonach kuchennych, a ponieważ jest to proces, przy któ­rym wydzielają się duże ilości pary wodnej, z zasady nie wystarcza wypo­sażenie kuchni w ogólną wentylację wyciągową. Otwór wywiewny oddzia­łuje tylko w bezpośrednim sąsiedztwie, tak więc duża część pary wodnej rozprzestrzenia się w pomieszczeniu, co jest niekorzystne, gdyż powoduje jego zawilgocenie. Najprostszym sposobem zapobieżenia rozchodzeniu się pary wodnej poza trzonem kuchennym jest zawieszenie nad nim okapu wyposażonego we własny kanał wyciągowy z przepustnicą do zamykania przepływu, gdy trzon nie pracuje. Kanał ten wymiaruje się podobnie jak podano powyżej dla wentylacji naturalnej bez względu na fakt, że kuchnia posiada drugi, nie­zależny i niezamykany kanał dla wentylacji ciągłej. Okap powinien być lekki, ale dostatecznie sztywny (np. z blachy ocynkowanej lub płyt eternito- Natomiast zamknięte szczelne magazyny powinny być wentylowane spec­jalnie w oparciu o szczegółowe wymagania, wykraczające poza ramy niniej­szego opracowania. Należy jednakże pamiętać, iż naturalne procesy biolo­giczne przebiegające w płodach rolnych powodują wydzielanie ciepła, które powinno być odprowadzane, aby nie dopuścić do gnicia produktów. Z drugiej strony wydzielane ciepło zazwyczaj pozwala na niepodgrzewanie powietrza nawiewanego. Wymagane jest tylko regulowanie intensywności wietrzenia, aby nie spowodować zimą przemrożenia produktów (szczególnie wrażliwe są okopowe). Pomieszczenia magazynowe i składowe znajdujące się w obrębie budynku mieszkalnego z reguły wyposaża się tylko w naturalną wentylację wywiew­ną zapewniającą ok. 0,5-krotną wymianę powietrza na godzinę. Szafki pod-okienne w kuchni tzw. spiżarki powinny mieć otwór zewnętrzny o śred­nicy (lub boku) ok. 10 cm, zabezpieczony siatką. Należy pamiętać, aby bez­pośrednio do ścian zewnętrznych nie przylegały produkty wrażliwe na za­wilgocenie lub przemarzanie. W ostatecznym razie ściany te trzeba zabez­pieczyć rusztem z łat drewnianych.wych), a jego obrzeże powinno wystawać 15-4-20 cm poza obrys trzonu ku­chennego Podobne okapy można stosować nad parnikami lub innymi specjalnymi urządzeniami do przyrządzania karmy.WENTYLACJA POMIESZCZEŃ MAGAZYNOWYCH Zakres gospodarki magazynowej prowadzonej w budynkach zagrodowych upoważnia do stwierdzenia, że odpowiednie warunki technologiczne prze­chowywania produktów i towarów może zapewnić również wentylacja na­turalna. Nie ma przy tym specjalnych problemów w budynkach magazyno­wych typu spichrz z przewiewnym pokryciem dachowym i w takich przy­padkach nie wymagana jest budowa żadnych kanałów, nasad itp.WENTYLACJA BUDYNKÓW I POMIESZCZEŃ HODOWLANYCHW pomieszczeniach hodowlanych stan powietrza ulega pogorszeniu głównie na skutek: oddychania i oddawania potu przez zwierzęta, częściowego odparowywania wydzielin naturalnych, przedostawania się gazów fermentacyjnych i oparów z gnojówki, nieodpowiedniej, nazbyt kwaśnej karmy. Z tego też względu nieodzowna jest stała wentylacja pomieszczeń i bu­dynków hodowlanych, która nie tylko usuwa szkodliwe zanieczyszczenia ga­zowe i pary, ale równocześnie dostarcza świeże powietrze niezbędne do od­dychania oraz umożliwia regulowanie temperatury wewnętrznej. Warto pamiętać, iż zwierzęta lepiej znoszą temperatury niższe (jednak nie mniej niż -ł-6°C) niż za wysokie, które utrudniają im oddawanie potu i od­dychanie. Co więcej, na skutek ciepła wydzielanego przez zwierzęta ogrze­wanie pomieszczeń hodowlanych nie jest niezbędne, ale dostateczna izo­lacja cieplna ścian i dachów (szczególnie stropodachów) powinna uniemożli­wiać wykraplanie się pary wodnej na powierzchniach wewnętrznych. Sama wentylacja naturalna nie jest bowiem w stanie temu zjawisku przeciwdzia­łać, a wentylacji mechanicznej z reguły w gospodarstwach indywidualnych nie stosuje się przede wszystkim z uwagi na koszty inwestycji i eksploatacji. Podstawą do określenia wielkości minimalnej naturalnej wentylacji po­mieszczeń hodowlanych jest ustalenie, że dla tzw. umownej sztuki bydła (w skrócie DJP) o wadze 500 kG zapotrzebowanie powietrza wynosi