Powierzchnie ścian i sufitów wykańcza się przez: a) tynkowanie, b) spoino­wanie, C) licowanie, d) malowanie. Spoinowanie ścian stosuje się w zasadzie tylko do wykończenia zewnętrz­nych powierzchni ścian murowanych, układanych z pustaków lub bloków oraz montowanych z dyli lub płyt. Tynkowanie, licowanie i malowanie ma zastosowanie zarówno przy wy­kończeniu wewnętrznych, jak i zewnętrznych powierzchni ścian. Przeznaczeniem użytkowym wymienionych wyżej robót wykończeniowych jest: a) wyrównanie, uszczelnienie i ocieplenie ścian i sufitów, b) zabezpie­czenie pomieszczeń od wilgoci, c) zabezpieczenie zewnętrznych powierzchni ścian przed szkodliwym działaniem deszczu, śniegu, wiatru, mrozu i słońca, d) uodpornienie ścian i sufitów na działanie ognia, e) ożywienie elewacji i wnętrz budynku.Materiały, narzędzia i sprzęt tynkarski Do wykonania tynków używa się zapraw tynkarskich przygotowanych z ta­kich materiałów wiążących, jak: wapno, gips i cement oraz drobnoziarni­stego piasku i wody. Ponadto przy wykonywaniu tynków używa się takich materiałów pomocniczych, jak: trzcina, siatki druciane i listewki drewnia­ne (dranice). Przy wykonaniu tynków gipsowych stosuje się również zaczyn gipsowy. Zarówno wszystkie materiały składowe, jak i gotowe zaprawy i zaczyny powinny spełniać wymagania odpowiednich norm. Do wykonania tynków potrzebne są następujące narzędzia i sprzęt: kiel-nia lub czerpak, pion, młotek murarski, poziomnica, pace i packi Tynki wapienne stosuje się powszechnie wewnątrz pomieszczeń. Do wy­konania tynków wapiennych zewnętrznych zaleca się używać wapna wodo-trwałego. Tynki cementowe i cementowo-gliniane stosuje się w umywal­niach, pralniach, łaźniach oraz do wykończenia powierzchni betonowych silosów i cokołów budynków, a także jako podkład pod izolacje przeciw­wilgociowe i przeciwwodne. W celu zwiększenia urabialności zaprawy cementowej dodaje się do niej ciasta wapiennego w ilości 5 do 10%. Tynki cementowo-wapienne stosuje się jako wewnętrzne i zewnętrzne w pomieszczeniach mieszkalnych, usługowych i inwentarskich. Tynki gipsowo-wapienne stosuje się również jako wewnętrzne wyprawy ścian i sufitów z tworzyw gipsowych i gipsobetonów. Tynki estrichgipsowe nadają się do stosowania zarówno jako wyprawy zewnętrzne, jak i wewnętrzne na podłożach gipsobetonowych, ceglanych oraz podłożach z betonów komórkowych. Tynki jednowarstwowe stosuje się jako rapowane, surowe, ściągane packą i zacierane. Tynki dwuwarstwowe składają się z warstwy dolnej, zwanej obrzutką i warstwy górnej, czyli narzutu. Obrzutkę należy zawsze wykonywać z za­prawy o dobrej przyczepności do podłoża tynku (np. na podłożu gipsobeto-nowym dajemy obrzutkę z zaczynu lub zaprawy gipsowej, a na podłożu ceglanym — z zaprawy cementowej lub cementowo-wapiennej). Tynk trzywarstwowy składa się z obrzutki, narzutu i gładzi wykonanej przy użyciu bardzo drobnego piasku. Tynk wypalany uzyskuje się przez zatarcie stalową packą świeżego na­rzutu z zaprawy cementowej 1 : 2 wykonanego na obrzutce również cemen­towej. W czasie zacierania tynku powierzchnię narzutu posypuje się naj­pierw mieszanką cementu z bardzo drobnym piaskiem, a przy końcu za­cierania — samym cementem. Tynk wypalony stosuje się w rzeźniach, umy­walniach, zbiornikach itp. Tynki zmywane (kamyczkowe) wykonuje się w ten sposób, że na obrzutce cementowej wykonuje się narzut cementowy z zaprawy cementowej zmie­szanej z drobnym kolorowym grysem lub żwirkiem. Po upływie 24 godzin zmywa się narzut wodą przy użyciu stalowych szczotek, dzięki czemu ziarna grysu lub żwirku stają się widoczne. Łatwy i szybki w wykonaniu jest tynk nakrapiany z miotełki lub spe­cjalnej maszynki, zwany „barankiem". W ten sposób wykańcza się nim wnę­trza budynków montowanych z elementów wielkowymiarowych, stosując do wykonania tynku (dwuwarstwowego) zaczyn z gipsu wolnowiążącego i specjalne agregaty natryskowe. Tynki boniowane uzyskuje się przez podział powierzchni tynku rowkami na małe pola prostokątne lub kwadratowe, zwane boniami. łata, pędzel, cykliny, skrzynka na zaprawę, listwy drewniane lub stalowe, wykroje (szablony) do wykonywania tynku na gzymsach oraz odpowiednie rusztowania. Ostatnio stosuje się coraz częściej zamiast tynkowania ręcznego tynkowa­nie mechaniczne przy użyciu maszyn zwanych tynkownicami, zacieraczka­mi itp.