Ustalenie, czy nie następuje systematycz­ne dalsze pękanie ściany można prze­prowadzić samemu przed zwróceniem się do specjalisty budowlanego. Robi się to w następujący sposób. Po odbiciu tynku w miejscu najszerszej rysy lub pęknięcia (przeważnie w górnej jej czę­ści) należy dokładnie oczyścić mur, zwil­żyć go wodą, a następnie w poprzek rysy założyć jedną lub więcej plomb kontrolnych w odstępach 50-80 cm (rys. 17). Plombę stanowi płytka z gipsu szerokości 8 cm, grubości 1,5 cm oraz długości około 30 cm (zachodząca oko­ło 15 cm na obie strony rysy). Płytkę wykonuje się z zaprawy gipsowej (2 cz. gipsu i 1 cz. piasku). Zaprawę trzeba sporządzić i nałożyć na ścianę szybko, zanim zaprawa zacznie tężeć, nie póź­niej niż po 5 minutach po dodaniu wody do gipsu. Jeżeli po upływie dwóch miesięcy od chwili założenia plomb z za­prawy gipsowej nie pojawi się na nich rysa, można nie wykonywać wzmoc­nień, tylko wypełnić rysę zaprawą ce­mentową, tak jak opisano wyżej, i na­prawić tynk. Tego rodzaju badania należy przepro­wadzić na wszystkich rysach powsta­łych na ścianach. Pojawienie się rys na plombach ozna­cza, że pękanie ścian następuje nadal 40 i wtedy koniecznie należy zwrócić się o poradę fachową do specjalisty budo­wlanego.Do naprawy tynków potrzebne będą następujące narzędzia i sprzęt: kielnia, packa drewniana do wygładzania tynku, pędzel do zwilżania powierzchni tynku przy jego zacieraniu, łata do ściągania i wyrównywania narzuconej zaprawy w miejscach naprawianych, skrzynka na zaprawę oraz skrzynia do przygotowy­wania zaprawy. Tynki na elementach drewnia­nych. Na ścianach lub stropach drew­nianych odstające i odpadające fra­gmenty tynków należy oderwać wr z podłożem z trzciny lub dranek (l' tewek drewnianych), jeżeli są one zbut wiałe. Odsłonięte powierzchnie drev na należy oczyścić i posmarować dw krotnie roztworem środka grzybobójcz go, najlepiej Soltoxem. Po przeschnięc: powierzchni trzeba przygotować pod­łoże pod obrzutkę. Można w tym cel przybić matę trzcinową albo dranki r krzyż; można też użyć pojedynczyc trzcin, które przymocowuje się do wierzchni drewna cienkim drutem 1-2 mm w odstępach około 2 (rys. 18 i 19). Na tak przygotowań podłożu wykonuje się obrzutkę z za rawy gipsowo-wapiennej 2:3:9 (2 czę ści gipsu : 3 części wapna : 9 cz piasku), a następnie wyprawę wapien 1:3 (1 część wapna : 3 części piasku). Tynki na ścianach murowanych. W miejscach, w których tynk jest spę­kany lub odpada oraz wokół tych miejsc należy opukać ściany młotkiem i od" tynk wszędzie tam, gdzie wystąpi du niący odgłos, gdyż i tak w tych miejsca tynk z czasem odpadnie. Po odbiciu tynku powierzchnie muru należy oczyś­cić, wykuć ze spoin w murze zaprawę na głębokość około 1,5 cm, zwilżyć wodą, po czym powierzchnie te sprys­kać zaprawą cementową 1 4 (1 część cementu : 4 części piasku) za pomocą miotły (rys. 20). Po trzech dniach moż­na juz wykonać tynk z zaprawy wapien­nej lub cementowo-wapiennej 1:2:10 (1 część cementu : 2 części wapna : 10 części piasku), odpowiednio do ro­dzaju zaprawy, z jakiej wykonane są tynki. • Tynki na powierzchniach betono­wych. Tynki popękane i odpadające należy zbić młotkiem, po czym od­krytą powierzchnię starannie oczyścić kielnią lub innym metalowym narzędziem. Następnie całą powierzchnię trzeba po­rysować na krzyż gwoździem, aby za­pewnić dobrą przyczepność tynku do powierzchni betonowej Odkrytą i porysowaną powierzchnię na­leży oczyścić miotłą z resztek zaprawy kurzu, zwilżyć wodą i spryskać za­prawą cementową 1:2 (1 część cementu : części piasku). Po stwardnieniu obrzutki (po trzech dniach) można wyko­nać tynk z zaprawy cementowej 1:4 lub cementowo-wapiennej 1:1:6 (1 część cementu : 1 części wapna : 6 części piasku), odpowiednio do rodzaju zap rawy, z jakiej wykonany jest tynk ni ścianie. Prace tynkarskie należy wykonywać w dn pochmurne, przy temperaturze powietr